2017 നവംബർ 19, ഞായറാഴ്‌ച

ലോകത്തിലെ എല്ലാ അമ്മമാർക്കും വേണ്ടി ഒരു കിടിലൻ സൽയൂട്ട്

അച്ഛൻ അമ്മക്ക് ഇന്ന് കാലത്തു ഒരു വാട്സാപ്പ് മെസ്സേജ് ഫോർവേഡ് ചെയ്തു , അതാണ് താഴെ കൊടുക്കുന്നത് .
എന്നാൽ ഇതിലേറെ രസകരം എന്റെ 'അമ്മ അതിനു നൽകിയ മറുപടിയാണ് . ഇത്രയൊക്കെ അമ്മയുടെ മനസിൽ പറയുവാൻ ഉണ്ടായിരുന്നുവോ എന്ന് ഞാൻ ആലോചിച്ചു . സ്ത്രീകളുടെ ഓരോരോ പ്രേശ്നങ്ങൾക്കു നേരെ ഞാൻ ഇപ്പോഴും എപ്പോഴും സംസാരിക്കുമായിരുന്നു  അന്നൊന്നും എന്നോട്  അതിനെ അനുകൂലിച്ചോ എതിർത്തോ ഒന്ന്നും അമ്മ പറഞ്ഞിരുന്നില്ല . അമ്മക്കൊന്നും അറിയില്ലെന്നും , അമ്മക്കൊക്കെ എന്ത് മനസിലാക്കാൻ എന്നും മനസിൽ വിചാരിച്ച എന്നെ തോൽപ്പിച്ച് കളഞ്ഞ അമ്മയുടെ കിടിലൻ മറുപടിക്  , ലോകത്തിലെ എല്ലാ അമ്മമാർക്കും വേണ്ടി ഒരു കിടിലൻ  സൽയൂട്ട്. 



"80% അല്ല  99% ആണ് ആദ്യം പറഞ്ഞ ഇര 
അത് പുരുഷൻ അല്ല, സ്ത്രീ  ആണെന്ന് മാത്രം 

90% പരുഷന്റെ  കയ്യിൽ  ഇരിപ്പു  കൊണ്ട് സ്ത്രീക്ക് സംശയേക്കേണ്ടി വരുന്നു 
80%സ്ത്രീകൾ ആത്മഹത്യ   ചെയ്തത്  കൊണ്ട് പുരുഷൻ രക്ഷപെടുന്നു 

10 സെക്കൻഡിൽ കൂടുതൽ വല്ലവന്റെയും  ഭാര്യയെയോ  മകളെയോ സഹോദരിയെയോ പുരുഷൻ നോക്കേണ്ട ആവശ്യം എന്തിരിക്കുന്നു 

പട്ടാളക്കാരുടെ കാര്യം ശരിയാണത്‌ , പക്ഷെ അവർ സ്വയം രാജ്യത്തിന് വേണ്ടി  പോരാടി, എന്തും സഹിക്കാൻ സ്വയം തീരുമാനിച്ചു .

പുരുഷൻ  മാനസികമായും  ശാരീരികമായി ഉപദ്രവിച്ചാലും   സ്ത്രീ മതിയാക്കുന്നില്ലലോ .

സ്ത്രീ യുടെ സംരക്ഷകൻ എന്ന് പറയാം,  പക്ഷെ  ഒരു ജയിലിൽ  അടച്ചാലും അവിടെയും  ഒരു സംരക്ഷകൻ എന്ന പേരിൽ ഒരാൾ ഉണ്ടാകും.  സ്ത്രീക്ക്  ഇവിടെ കിട്ടുന്നതും അതാണ് . അവളുടെ മാതാപിതാക്കളെ ഇട്ടിട്ടു  വരുബോൾ  അത് പോലെ ഉള്ള  ഒരു സംരക്ഷണം  സ്‌നേഹം ആണ്  അവൾ കൊതിക്കുന്നത്  ,അല്ലാതെ സംരക്ഷകന്റെ കയ്യിൽ , വിവാഹത്തോടെ അടിമയാക്കപ്പെടുന്ന വർഗം ആയിരിക്കരുത് സ്ത്രീകൾ .

പുരുഷനും മാത്രം അല്ല ഈ പറഞ്ഞ സ്വകാര്യത .

സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ചു  ജീവിതം മുഴുവൻ പറിച്ചു നട്ടവൾ ആണ് സ്ത്രീ .അത്  കൊണ്ട് പുരുഷന്റെ മാതാപിതാക്കൾ സ്ത്രീയുടെ മാതാപിതാക്കൾ  എന്ന വേർ  തിരിവ് രണ്ടുപേർക്കിടയിലും ഉണ്ടാവരുത് .

ടാക്സി   ആ കാര്യത്തിന്റെ  സത്യാവസ്ഥ അവർക്കു മാത്രമേ അറിയാവൂ.
 ഇനി അങ്ങനെ ഒരു ദാരുണമായ സംഭവം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടെകിൽ അത് പത്തിൽ ഒന്ന് മാത്രമാണ് . അത് തികച്ചും നീചകരം  തന്നെ . സ്ത്രീയായാലും പുരുഷനായാലും പീഡിപ്പിക്കുവാൻ ആർക്കാണ് അധികാരം ഉള്ളത് .

പിന്നെ സ്ത്രീയുടെ ആഡബരത്തിനും  ഫാഷൻഉം ഉള്ളതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ തുക  മിക്കവാറും പുരുഷന്മാരുംമറ്റു പല കാര്യങ്ങൾക്കായി  വാങ്ങുന്നുണ്ട് .

അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളും മനുഷ്യരാണ്  വീട്ടിലെ ജോലിയും, ഓഫീസ് ജോലിയും,   കുഞ്ഞുങ്ങളെ ചുമന്നു നടന്നു  വേദന  തിന്നു പ്രസവിക്കുന്നതും  എല്ലാം സ്ത്രീയാണ് . കുട്ടിക്കൾകും ഭർത്താവിനും  അസുഖം  വന്നാൽ ഒരു പോള ചിമ്മാതെ അവരെ  നോക്കുന്നതും, ഒപ്പം   വീട് നോക്കുന്നതും ഇന്ന് പുരുഷനേക്കാൾ ഏറെ മുൻപിൽ തെന്നെ സ്ത്രീകൽ ഉണ്ട് അന്നും ഇന്നും . അതാണ് സ്ത്രീ .  ഇവിടെ വേണ്ടത് പരസ്പരം  സ്വരം ഉയർത്തൽ അല്ല , മറിച്  ഒന്നിച്ചു സ്നേഹിച്ചു, പരസ്പര ഐക്യത്തോടെ  ഒരേ ദിശയിൽ  ഒഴുകുകയാണ് 😍" - amma

Note : the below attached is the forwarded message from my father to our family group. this is actually a funny thing but I think Amma's reply made all the sense to the actual message.




2017 ഒക്‌ടോബർ 18, ബുധനാഴ്‌ച

ദിതാണ് "മന്തി ഇഫക്ട് "



ചില സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഇങ്ങനെയാണ് , നാരങ്ങാമിട്ടായുടെ മധുരവും , നിറങ്ങളും നൽകി ജീവിതത്തിലേക്ക് വരും ഒന്ന് നുണഞ്ഞു തീരുമ്പോളേക്കും , എല്ലാം മാഞ്ഞു തുടങ്ങിട്ടുണ്ടാകും ...


മാതൃഭൂമി പത്രത്തിൽ അച്ചടിച്ച എന്റെ ഒരു ലേഖനം : ഒരു തൃശ്ശൂർക്കാരിയുടെ പൂരം ഓർമകൾ വായിച്ചു അഭിപ്രായം പറയുമല്ലോ


"നിർജീവമായ മയിൽ‌പീലി തണ്ടു പോലെ 
നിന്റെ ഓർമകളെ ഞാൻ ഇപ്പോഴും സൂക്ഷിക്കുന്നുണ്ട് 
ഈ  രാത്രിയുടെ മനോഹാരിതയിൽ 
സ്വപ്നങ്ങളിൽ നീ പെയ്തിറങ്ങണം" 
#മറിയക്കുട്ടി  #ശുഭരാത്രി 

2017 ഒക്‌ടോബർ 16, തിങ്കളാഴ്‌ച

എന്റെ സ്വന്തം ആര്യ

എന്റെ സ്വന്തം ആര്യ 
---------------------------------------

അവളുടെ ആ ഡയറി , അത് കിട്ടുവാൻ വേണ്ടി ഞാൻ എവിടെയൊക്കെ തിരഞ്ഞു എന്ന് എനിക്കറിയില്ല 
അതിൽ ഉണ്ടായിരിക്കണം , അവൾ ആത്മഹത്യ ചെയ്യാനുള്ള കാരണം ,
അവൾ ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ ഇങനെ ചെയ്യില്ല എന്ന് എനിക്ക് തീർച്ചയാണ് 
അവളെ പോലൊരു മിടുക്കത്തിയെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുമില്ല . എന്തൊരു തന്റേടമുള്ള പെണ്ണായിരുന്നു .
എന്ത് വന്നാലും മരണം ഒരു ഓപ്ഷൻ അല്ല എന്ന് എന്നെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചിരിന്നവൾ .

കോയമ്ബത്തൂരിൽ നിന്നും തൃശൂർ ബസ്സിറങ്ങി . പതിവ് പോലെ അപ്പ കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട് . സ്കൂട്ടറിന്റെ ബാഗിൽ കേറി അപ്പയോടു വിശേഷങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞങ്ങനെ പോകുകയാണ് . അപ്പയുടെ മുഖത്തും ഭാവത്തിലും ഒരു സന്തോഷവുമില്ല . വീടെത്താറായപ്പോൾ എന്നോട് അപ്പ പറഞ്ഞു , നമ്മുടെ ആര്യ പോയി എന്ന് . 

എനിക്ക് കേട്ടപ്പോൾ ഞെട്ടലൊന്നും തോന്നിയില്ല , അവൾ എങ്ങോട്ടു പോകാൻ ആണ് . പറ അപ്പ , എന്താ കാര്യമെന്ന് 

"അത് പിന്നെ , ആ കുട്ടിക് എന്ത് പറ്റി എന്നറിയില്ല , ഹോസ്റ്റലിലെ ജനാലയിൽ നിന്നും തൂങ്ങി മരിക്കുകയായിരുന്നു "
 
ഹൃദയമിടിപ്പ് എത്ര വേഗത്തിലാണ് ആ നിമിഷം ഉയർന്നതെന്നു എനിക്കിന്നും അനുഭവിക്കാൻ കഴിയും . അത്രയും എന്നെ ദുഃഖത്തിലാഴ്ത്തിയ ഒരു രാത്രി ഉണ്ടായി കാണില്ല . ജീവന്റെ ജീവനേക്കാൾ ഏറെ സ്നേഹിച്ച കൂട്ടുകാരി . എന്നെക്കാൾ ഒരു വയസിൽ താഴെ ആണെകിലും , ഒരു പത്തു വയസു മുകളിൽ ഉള്ള പോലെയാണ് സംസാരിക്കുക . വാശിക്കാരി  അത്രകത്രാക്‌ സ്നേഹവും . എനിക അവളൊരു കൂട്ടായിരുന്നു . ഞങ്ങളുടെ ചിന്തകളും സംഭാഷണങ്ങളും എല്ലാം സമാനമായിരുന്നു . നമ്മൾ പറയില്ലേ "വേവ് ലെങ്ത് ' എന്നൊക്കെ . ആ സംഗതി ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ കട്ടക്കിണ്ടായിരുന്നു .

എന്തായാലും ആ ഒരു രണ്ടു മൂന്ന് മാസക്കാലം ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിട്ടില്ല . എന്തോ സൗന്ദര്യ പിണക്കം അത്ര മാത്രം .അവളെ മുഖപുസ്തകത്തിൽ നിന്നും അന്ന് ഞാൻ ബ്ലോക്ക് ആക്കി . എപ്പോളും വാശിയാണ് . പക്ഷെ പിന്നീട ഒരിക്കലും എന്റെ റിക്വസ്റ്റ് സ്വീകരിക്കാൻ അവളീ ഈ ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല .അതും സ്വയം ഇല്ലാതാക്കുക .

എനിക്കെന്നോട് തന്നെ വെറുപ്പ് തോന്നി . ഇടക്കെപ്പോഴോ അവളെന്റെ ലാൻഡ്‌ഫോണിലേക്കു വിളിച്ചു . ഞാൻ ഫോൺ എടുത്ത വശം "ഐ ലവ് യു ' ഏന് പറഞ്ഞു കട്ട് ചെയ്തു .
അതാണ് ,ഞാൻ അവസാനമായി അവളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത് .

അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു ഒരുപാടു നാളുകൾക്കു ശേഷം ഞാൻ ചെല്ലുന്നു , പന്തൽ ഇട്ടിട്ടുണ്ട് . ഞങ്ങളുടെ സ്‌കൂളിലെ പഴയ അദ്ധ്യാപകരും വിദ്യാർത്ഥികളും വന്നിട്ടുണ്ട് . എനിക്ക് എന്താ ചെയ്യണ്ടേ , എന്താ പറയണ്ടേ എന്നൊന്നും അറിയില്ല .ന്ജനും അവളും അത്രയും കൂട്ടായിരുന്നു . എല്ലാവരും എന്നെ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുകയാണ് .പക്ഷെ എന്റെ ചങ്ക് പിടഞ്ഞത് അവളുടെ അമ്മയുടെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ ആണ് .\\എന്നെ കണ്ടതും അവർ ചോദിച്ചു  
"മറിയകുട്ടിക് ന്റെ മോളോടുള്ള പിണക്കം മാറില്ലേ , മരിച്ചു കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി ആ 'അമ്മ വീണ്ടും വീണ്ടും വാവിട്ടു കരഞ്ഞു , കണ്ണ് തുറക്കൂ ആര്യ , നിന്റെ മറിയക്കുട്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്‌ നിന്നെ കാണാൻ '

എന്റെ തലക്കു ആരോ ചുറ്റിക വെച്ചടിച്ചപോലെയുള്ള ഒരു വേദന ഞാൻ അന്ന് അനുഭവിച്ചു . കൈയും മുട്ടും വിറച്ചു . അവളുടെ അടുത്ത് ചെന്നിരുപ്പോൾ , എനിക്ക് ഒന്നു കെട്ടിപിടിച്ചു കരയണമെന്നുണ്ടു .

എന്തിനാടീ നീ ഇത് ചെയ്തത് ? നിനക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പ്രേശ്നമുണ്ടെകിൽ എന്നെ ഒന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞൂടേ . ഓടി വാരത്തിലായിരുന്നോ ഞാൻ . നിനക്ക് എന്നെ അത്രക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു അല്ലെ . നിനക്കെന്നോടും മറച്ചു വെക്കാനുള്ള പ്രേശ്നനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു അല്ലെ . മനസ്സിൽ എന്റെ സങ്കടകടൽ , ആർത്തിരുമ്പുകയായിരുന്നു .
എന്റെ നഷ്ടം നീ നോക്കണ്ട.
പക്ഷെ മുറിയിൽ ഒരാൾ തളർന്നു കിടപ്പുണ്ട് . നിന്റെ അച്ഛൻ . ഒന്ന് എഴുനേൽക്കാൻ പോലും ആവാതെ . ഹൃദയം നുറുങ്ങി കരയുന്ന ഒരമ്മയും . ഞാൻ എന്ത് മറുപടി കൊടുക്കാൻ , നിനക്ക് പകരമാവോ ഞാൻ . 
നിന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ കഴിയാത്തോണ്ടു , ഓരോ തവണയും എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു , എന്നിലൂടെ നിന്നെ അനുഭവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ് ആ 'അമ്മ . നിന്റെ രണ്ടു മൂന്ന്     കമ്മലുകൾ എന്നെ ഏല്പിച്ചടുണ്ട് . വല്ലപ്പോഴും ഞാനും അതിട്ടു നടക്കും . നിന്നെ അങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിക്കണം എനിക്ക് . മരിച്ചാലും നീ എന്റെ ഒപ്പം ഉണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കാനേ എനിക്ക് പറ്റൂ . നീ ഇല്ല എന്നുള്ളത് എന്റെ സ്വപ്നമായിരിക്കണേ എന്ന് ചിലപ്പോൾ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കും 
പക്ഷെ നെ എന്നെ തോൽപ്പിച്ച് കളഞ്ഞല്ലോടീ . 

എന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ നല്ലതു സംഭവിക്കുമ്പോൾ നിന്നെ വിളിച്ചു പറയണമെന്ന് തോന്നും . പക്ഷെ ഒരിക്കലും ഇനി ആ നമ്പറിൽ നിന്റെ ശബ്ദം ഉയരില്ലലോ . നിന്റെ ഫേസ്ബുക് അക്കൗണ്ടിലേക്കു , മെസ്സേജുകൾ അയച്ചു അയച്ചു , എന്നെകിലും നിന്റെ ഒരു മറുപടി കിട്ടുമെന്ന വ്യർത്ഥമായ പ്രതീക്ഷയാണ് കൂട്ടിനു . നീ എവിടേലും ഇരുന്നു വായിക്കുന്നുണ്ടാകും , അറിയുന്നുണ്ടാകാം . എനിക്ക് അറിയില്ല ആര്യ , നീ എനിക്ക് എന്തായിരുന്നു എന്ന് .മനസ്സിൽ എരിഞ്ഞടങ്ങാത്ത വേദനയും പേറി നടക്കാൻ തുടങ്ങിയത് കുറെ ആയി . അക്ഷരച്ചാലിൽ ഒഴുകി വിടുകയാണ് കണ്ണീർകണങ്ങൾ .
ഒരിക്കലും എന്റെ ഓർമകളിൽ നിന്നും നീ മായില്ല .

നിന്നെ ഒരുപാടു സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു സഹോദരി , ഒരു കൂട്ടുകാരി ഇവിടെയുണ്ട് .

2017 ഒക്‌ടോബർ 15, ഞായറാഴ്‌ച

മരിക്കുമ്പോൾ മാത്രം വിലയുണ്ടാവുന്ന നികൃഷ്ട ജന്മം അല്ലെ മനുഷ്യർ

റഫീക്ക് അഹമ്മദിന്റെ കവിതയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങട്ടെ
"മരണമെത്തുന്ന നേരത്തു നീയെന്റെ
അരികിൽ ഇത്തിരി നേരമിരിക്കണേ" 

ഈ പാട്ടിന്റെ പ്രേത്യകത എന്താന്നെനു വെച്ചാൽ , ഇത് പാടുമ്പോൾ , കേൾക്കുമ്പോൾ 
നമ്മളുടെ ഏറ്റവും പ്രിയപെട്ടവരെ നാം അറിയാതെ ഓർമിച്ചു പോകും .
എന്റെ കൂട്ടുകാരിയുടെ ശവശരീരത്തിനു അരികെയായി ഞാൻ ഇരുന്നത് ഓർത്തു പോകുകയാണ് ( എന്റെ സ്വന്തം ആര്യ എന്ന എഴുത്തിൽ ഞാൻ അവളെ കുറിച്ച് എഴുതിട്ടുണ്ട്)
ശെരിക്കും പറഞ്ഞാൽ , അന്ന് ഞാൻ ആണ് മരവിച്ച വിരലുകളും തണുത്തുറഞ്ഞ ദേഹവുമായി ഇരുന്നത് .
അവൾക്കു ജീവാണുള്ളത് പോലെ തോന്നി , ചീകിയൊതുക്കിയ മുടികെട്ടും , നന്നായി ഷേപ്പ് ചെയ്തു വെച്ച പുരികക്കൊടികളും , പിന്നെ അവളുടെക് കാതുകളിൽ മിന്നി തിളങ്ങുന്ന ആ സെക്കന്റ് സ്ടടും . എന്റെ ആര്യ .

ആര്യക്ക് കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ ഇവിടെ പറയാൻ കാരണം ,ഇന്നെനിക്കു മരണത്തിനു എനിക്ക് അവളുടെം മുഖമാണ് . അത് കൊണ്ടാണ് മരണത്തെ കുറിച്ച വായിച്ചാലും കേള്കുമ്പോളും എഴുതുമ്പോൾ അതിൽ ഒരു ആര്യ ഉണ്ടാകും . അതാണ് മരിച്ചവർ നമുക് നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വേദന . അവർ പോകുമ്പോഴും നമ്മുടെ നെഞ്ചിൽ കനൽ ഇങ്ങനെ എരിഞ്ഞു അടങ്ങും . അത് പയ്യെ പയ്യെ നമ്മൾ പോലും അറിയാതെ നമ്മളെ വിഴുങ്ങികളയും .
എന്റെ ഒരു കാര്യം എന്താണെന്നു വെച്ചാൽ എന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന് എനിക്ക് പോലും അറിയില്ല . ഞാൻ ചില സമയത്തു ചിന്തിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ എനിക്ക് പോലും ഒരു കണ്ട്രോൾ ഇല്ല . ചില സമയം കരയും , അല്ലെങ്കിൽ സന്തോഷമാണ് . എല്ലാവര്ക്കും അങ്ങനെയൊക്കെയേ തന്നെ ആയിരിക്കണം . പക്ഷെ അവരൊന്നും മരണത്തെ സ്നേഹികുകയില്ലലോ . ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നു . മരണം എന്ന വിഷയം .
സങ്കടം വരുമ്പോൾ അല്ലാട്ടോ . അല്ലെങ്കിലും , എനിക്ക് എന്തോ നഷ്ടപെട്ടിട്ടുണ്ട് . അത് തീർച്ചയാണ് . ഈ ജന്മം ആയിരിക്കണമെന്നില്ല . മുൻപെങ്ങോ നടന്നിട്ടുള്ളതാകാം . അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും എന്തിനെന്നെ മരണം പിന്തുടരുന്നു . മരിച്ചു പോയവരുടെ ഓർമ്മകൾ , മരിച്ചു പോയവരുടെ ചിന്തകൾ , അവരുടെ മനസില്ല വിഷമങ്ങൾ കൂടെ എന്നെ അലട്ടുന്നു . എനിക്ക് മാനസികമായി എന്തെങ്കിലും ... അറിയില്ല ...ഉണ്ടായിരിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങനെയൊന്നും ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയും ചിന്തിക്കില്ല.

"ഇനി തുറക്കേണ്ടതില്ലാത്ത കൺകളിൽ
പ്രിയതേ നിൻമുഖം മുങ്ങിക്കിടക്കുവാൻ"

തുറക്കാതെ , ഒരിക്കലും തുറക്കാതെ അടയുന്ന കണ്ണുകളിൽ എത്രയെത്ര മോഹങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം . ആരോടും പറയാത്ത എത്രയെത്ര രഹസ്യങ്ങൾ ആണ് മണ്ണിട്ടു മൂടുന്നത് , അല്ലെങ്കിൽ നെയ്‌വിറകിൽ കത്തിയമരുന്നത് .
ഒരു പക്ഷെ മരിച്ചു പോയാൽ പറയുവാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ എവിടെയെങ്കിലും കുറിച്ചിടണമല്ലോ .
അതുകൊണ്ടു ഒരു ഓൺലൈൻ ഡയറി എഴുതുവാനും തുടങ്ങി . ഭർത്താവിന്റെ പീഢനങ്ങൾ സഹിച്ചു ഒരു പെൺകുട്ടി കഴിഞ്ഞ ഇടക്ക് ആത്മഹത്യാ ചെയ്തിരുന്നു . അവൾ പുസ്തക രൂപത്തിൽ ഉള്ള ഡയറിയിൽ അവളുടെ ജീവിതം ചിത്രീകരിച്ചപ്പോൾ , അവൾ സഹിച്ച വേദനകളെയും മറ്റും ഞാൻ ഒപ്പിയെടുത്തു . അവളുടെ പേര് എന്റെ ഓൺലൈൻ ഡയറിക്കു നൽകി . അവൾ എഴുതിയത് എല്ലാവരും വായിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ എഴുതിയ എന്റെ കഥ ഞാൻ മാത്രം വായിച്ചു . എന്റെ കഥ എനിക്ക് മുന്നേ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കണമല്ലോ . എന്റെ കഥ ലോകത്തിലെ ആദ്യ കഥയും ആകണമെന്നില്ലന്നിരിക്കെ എന്തിനു പരസ്യപ്പെടുത്തണം . കഥ ഗൂഗിളിന്റെ , ശവപ്പറമ്പിൽ , അനേകായിരം മൃതശരീരങ്ങളുടെ അഴുക്കിൽ ഇഴുകി ചേരുവാൻ ഞാൻ വിധി തീർപ്പാക്കി . മരിച്ചവരുടെ പേരിൽ മറിയക്കുട്ടി ഉണ്ടാവില്ല . അവളെന്നെ മരിച്ചിരിന്നു ......
സ്നേഹത്തെ കുറിച്ച് പഠിച്ചപ്പോൾ , സ്നേഹം തേടി പോയവൾ. അഴുക്കു പിടിച്ചാലോകത്തിന്റെ നടവിലൂടെയുള്ള യാത്രയിൽ , നന്മയുടെ കണികകൾ പെറുക്കിയെടുക്കുന്നതിനിടയിൽ അമർത്തപെട്ടുപോയവളുടെ വിലാപം . ആരും കേള്കാതെയുളള നിലവിളികൾ അവള് മാത്രം കേട്ടു .
വാൽകഷ്ണം : പിന്നെ എന്റെ മരണസമയത്തു എനികാരേം കാണേണ്ട . എന്റെ കുസൃതിക്കു മരുന്ന് എവിടുന്നു കിട്ടും ആവൊ എനിക്കെന്റെ 'അമ്മ മാത്രം മതി . ഒരു പക്ഷെ അമ്മയോടാണ് എനിക്ക് യഥാർത്ഥ പ്രണയം . 'അമ്മ മരിച്ചാൽ എനിക്ക് ജീവിക്കണം ഏന് ആഗ്രഹമില്ല . ഓക്സിജൻ നിലച്ചാൽ പിന്നെ മരിക്കുകയല്ലേ നിവർത്തിയുള്ളു . അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ ആരെയെങ്കിലും വിഷമിപ്പിക്കാൻ , ഈ ചെറിയ ജീവിതത്തിൽ ഇടയാക്കിയിട്ടുണ്ടെകിൽ , സർവ്വേശ്വരാ മാപ്പ് മാപ്പ് മാപ്പ് !!!


"അമർത്തപ്പെട്ട സ്വപ്ങ്ങളിൽ 
ചീന്തപ്പെട്ട ജീവിതത്തിൽ 
കഴുകൻ കൊത്തിയ ശവംപോലെ 
അഴുകിയവൾ , നീറ്റലായി 
ഒഴുകുകയായി..."

ശ്രദ്ധയ്ക്ക് : ആര്യ യഥാർത്ഥ പേരല്ല

BLOSSOM - a Christmas Symphony